Są jednak osoby, których nie wolno zatrudniać w nadgodzinach, nawet gdyby na to wyraziły zgodę. Do tej kategorii należy pracownica będąca w ciąży. Zgodnie z Kodeksem pracy (art. 178 kp) pracownicy w ciąży nie wolno zatrudniać w godzinach nadliczbowych ani w porze nocnej. Nie wolno jej też, bez jej zgody, delegować poza stałe miejsce pracy. Pracownika opiekującego się dzieckiem, do ukończenia przez nie czwartego roku życia, nie wolno - bez jej lub jego zgody - zatrudniać w godzinach nadliczbowych ani w porze nocnej. Pracodawca zatrudniający pracownicę w porze nocnej jest zobowiązany na czas jej ciąży zmienić rozkład czasu pracy w sposób umożliwiający wykonywanie pracy poza porą nocną, a jeżeli jest to niecelowe lub niemożliwe, przenieść pracownicę do innej pracy, której wykonywanie nie wymaga pracy w porze nocnej, zaś w razie braku takich możliwości jest zobowiązany zwolnić pracownicę na czas niezbędny z obowiązku świadczenia pracy (art. 178 ze znaczkiem 1 kp). Co dzieje się, jeżeli pracownica pracuje na stanowisku kierownika, jak w wypadku naszej Czytelniczki? Wynagrodzenie pracownicy będącej kierownikiem wyodrębnionej komórki organizacyjnej jest regulowane inaczej. Tacy pracownicy mogą być zatrudniani, w razie potrzeby, poza normalnymi godzinami pracy bez prawa do oddzielnego, dodatkowego wynagrodzenia. Tylko za pracę w niedziele i święta, jeżeli nie otrzymują za to dnia wolnego, przysługiwać im będzie wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych. Pracodawca zatrudniający pracownicę wbrew zakazom Kodeksu pracy popełnia wykroczenie, narażając się na grzywnę od 1000 do 30 000 zł. Musi też brać pod uwagę, że kobieta odmówi wykonania takiej pracy, bo ma do tego prawo. Tak więc ciężarna nie może pracować po godzinach, nawet gdyby wyrażała taką wolę, a pracodawca zatrudniając ją, naraża się na spore nieprzyjemności i kary finansowe. (jr)