Któregoś dnia na mojej posesji pojawili się inkasenci urzędu miasta i zażądali od sprzedawcy opłaty targowiskowej. On odmówił zapłaty, więc inkasenci wezwali straż miejską, która skierowała sprawę do sądu grodzkiego. Czy takie działania służb miejskich są prawnie uzasadnione? Czy na mojej posesji urząd miasta ma prawo pobierać opłaty jak na targowisku? Nadmieniam, że od wynajmu tej powierzchni opłacam podatek dochodowy i podatek VAT.

Nazwisko i adres do wiadomości redakcji

Od red. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych opłatę targową pobiera się od osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, dokonujących sprzedaży na targowiskach. Najważniejszy jest jednak w tym przypadku ust. 2 tego przepisu, który stanowi, że targowiskami są wszelkie miejsca, w których jest prowadzony handel, z tym zastrzeżeniem, że opłacie targowej nie podlega sprzedaż dokonywana w budynkach lub częściach budynków, z wyjątkiem targowisk pod dachem oraz hal wykorzystywanych do targów, aukcji i wystaw. W liście nie sprecyzowano, czy handel prowadzony jest w budynku mieszkalno-usługowym. Jeżeli tam właśnie prowadzony jest handel, pobieranie tej opłaty jest nieuprawnione. Jeżeli natomiast wynajęta została powierzchnia poza obrębem budynku, to pobieranie opłaty targowej jest uzasadnione. Istotne jest, że obowiązek zapłaty opłaty targowej jest niezależny od tego, kto jest właścicielem miejsca, na którym prowadzony jest handel. Tak szeroka definicja targowiska została swego czasu wprowadzona do obrotu prawnego po to, aby objąć tą opłatą tak zwany handel uliczny.

Zatem pracownicy urzędu miasta mogą pobierać opłatę targową nawet wtedy, gdy handel jest prowadzony na prywatnej posesji. Targowisko bowiem nie musi wyróżniać się żadnym szczególnym przystosowaniem do prowadzenia w danym miejscu handlu. Nie musi być to nawet miejsce specjalnie przeznaczone do prowadzenia handlu. Co prawda istnieje w doktrynie prawa podatkowego również odmienny nurt w rozumieniu definicji targowiska, czyli pogląd, według którego targowisko musi jednak spełniać pewne warunki zaadaptowania danego miejsca do prowadzenia handlu, lecz stanowisko to jest w zdecydowanej mniejszości, gdyż ustawa mówi o „wszelkich miejscach, w których prowadzony jest handel”, a nie o miejscach w jakikolwiek sposób przystosowanych do handlowania. Co więcej, również orzecznictwo nie jest zgodne w tym względzie, lecz i tutaj wydaje się, że w przewadze jest pogląd, iż ustawodawca określając jako targowiska „wszystkie miejsca” – biorąc pod uwagę zasadę racjonalności ustawodawcy – nie miał na myśli miejsc specjalnie przystosowanych, a więc de facto niektórych miejsc.

Zaznaczyć należy, że niczego w tym względzie nie zmienia również fakt, iż od wynajmu gruntu opłacany jest podatek dochodowy i podatek VAT, gdyż zgodnie z ustawą o podatkach i opłatach lokalnych opłatę targową pobiera się niezależnie od należności przewidzianych w odrębnych przepisach za korzystanie z urządzeń targowych oraz za inne usługi świadczone przez prowadzącego targowisko.

Arkadiusz Koper, radca prawny